De Nederlandse gezondheidszorg

Op 20-jarige leeftijd begon mijn zoektocht naar “wat ik later wil worden”. Na mijn 1e foute keuze ben ik daarna gaan studeren voor optometrist. De gezondheidszorg was niet per sé waar ik mijzelf werkzaam zag zijn toen ik jonger was. Nu ik een krappe 3 jaar werkzaam ben als optometrist bij een kleine oogkliniek in Bilthoven ben ik blij dat ik toch voor de gezondheidszorg heb gekozen.

De gezondheidszorg is waar je door persoonlijke aandacht het verschil kan maken. Waar je bij een verkoper/adviseur direct het gevoel hebt dat ze je iets aan willen smeren, wordt persoonlijke aandacht voor patiënten juist als geruststellend en vertrouwd ervaren.

De kleinschaligheid van de kliniek waar ik werkzaam ben is dan ook steevast hét verschil dat wij kunnen maken ten opzichte van de gezondheidsfabrieken welke wij ziekenhuizen noemen. Patiënten hebben altijd de zelfde arts en onderzoekers, en kennen ons vaak zelfs bij voornaam. Door onze kleinschaligheid kijken zorgverzekeraars niet naar ons om en is er moeite om rond te komen omdat zorgverzekeraars geen contracten afsluiten met een dergelijk kleine speler op de gezondheidsmarkt.

Dit heeft de kliniek doen besluiten om samen te werken met een grotere kliniek uit de regio, een kliniek waar wel contracten met zorgverzekeraars aanwezig zijn. Zodoende kunnen wij profiteren van de (prijs)afspraken van met deze zorgverzekeraars. Dit alles in een poging om kostendekkend te kunnen opereren. Deze kliniek heeft echter besloten de vestiging te sluiten. Wij gaan op in de grotere vestiging. Hierbij verliezen wij onze persoonlijke aandacht, in ruil voor (hopelijk) meer winstgevendheid om de innovaties binnen de gezondheidszorg te kunnen blijven toepassen in de zorg van alle dag. Van 2 artsen stijgen we naar 8 artsen, van 6 werknemers naar meer dan 50, van 3 spreekkamers naar 10.

De gezondheidszorg is de weg een beetje kwijt geraakt. Geld komt voor de patiënt. Efficiëntie is belangrijker dan persoonlijke aandacht. Waar wij als kliniek het verschil konden maken met persoonlijke aandacht en korte lijnen hebben de zorgverzekeraars maar één doel voor ogen. Zo groot mogelijke zorgfabrieken die zo efficiënt mogelijk en voor zo min mogelijk geld zorg leveren. Patiëntvriendelijke zorg is hierbij van ondergeschikt belang. Een simpel voorbeeld is het geven van 2 ooginjecties op 1 dag. Bij zorgverzekeraars kan dit niet gedeclareerd worden, zij denken dat wij frauderen omdat wij 2x een zelfde handeling delcareren op 1 dag. Gevolg voor de patiënt: 2x langskomen en vervoer regelen bij familie of een regiotaxi. Dat dit circus vaak maandelijks herhaald moet worden betekent een aanslag op de vrijheid van onze patiënten.

Ik ga met plezier naar mijn werk omdat wij van patiënten doorgaans positieve reacties ontvangen over onze manier van werken. Zoals een patiënt van ons recent beschreef in een schriftelijke reactie: “Ik heb de behandeling in Uw kliniek uitvoerig beschreven aangezien ik bij het ziekteproces en het overlijden van mijn vrouw geconfronteerd ben met de gebruikelijke wijze waarop in dit land medische zorg wordt verleend. Ik kan U verzekeren dat Uw kliniek daarvan in uiterst aangename zin afwijkt.” En dan te bedenken dat wij deze patiënt aanvankelijk moesten weigeren wegens een ontoereikend budget vanuit de zorgverzekeraar (CZ/Ohra).

Ik hoop dat de overheid op tijd wakker wordt, en zorgverzekeraars op tijd inzien dat door de teruglopende marges op verleende zorg, de alsmaar stijgende werkdruk en regeldrift het belangrijkste onderdeel van de gezondheidszorg wordt vergeten: de patiënt en zijn welbevinden.

Heb ik een verwijzing nodig voor de oogarts?

De zorg draait in Nederland, en veel andere landen, grotendeels om geld. Zodoende wil iedereen zich zo veel mogelijk aan de regels houden om nare verrassingen te voorkomen. Een vraag die vaak gesteld wordt is: Heb ik voor een bezoek aan de oogarts een verwijzing nodig van mijn huisarts?

© ANP

© ANP

Het simpele antwoord is ja, je hebt inderdaad een verwijzing nodig van de huisarts of een andere arts.
Het meer precieze antwoord is nee, je hebt niet persé een verwijzing nodig van de huisarts. Maar als je geen verwijzing hebt is de consequentie dat de kosten voor het consult niet vergoed worden door de zorgverzekeraar: je zal zelf je consult moeten betalen. Een verwijzing van een opticien is géén geldige verwijzing voor de zorgverzekeraar, tenzij het een verwijzing van een optometrist betreft.

In het kort geldt:

  • Consult bij een oogarts met verwijzing: wordt vergoed door de zorgverzekeraar.
  • Consult bij een oogarts zonder verwijzing: wordt niet vergoed door de zorgverzekeraar, en is dus voor eigen kosten.
  • Consult bij een oogarts zonder verwijzing, zonder zorgverzekering: passantentarief is van toepassing, verwijzing is ook niet nodig, in veel gevallen krijg je de factuur meteen mee. Passantentarieven zijn op de website van de zorgaanbieder te vinden.

Verzekeringsfraude in de zorg: hierom is de identificatieplicht.

Identiteitsfraude, het komt overal voor, ook in de zorg. De buurman laten opdraaien voor jouw medische kosten omdat jij niet verzekerd bent: het gebeurt. Zo kwam er laatst een man in onze kliniek voor een ingreep aan zijn ooglid. Deze meneer had geen enkele vorm van identificatie bij zich: noch een ID, noch een verzekeringspas. Het enige wat dhr. kon tonen was een bankpas met zijn naam er op. De arts die de ingreep moest uitvoeren besloot hierop dat de ingreep niet door kon gaan. Dit lijkt wat overdreven, maar dit is waarom:

  • In de brief die de patiënt krijgt voor zijn afspraak wordt gesproken over de identificatieplicht bij registratie van nieuwe patiënten. Als 1 v/d bewijzen mist, kan dit eventueel door de vingers worden gezien. In dit geval wordt de patiënt dan verzocht om een kopie van zijn verzekeringspas later door te sturen.
  • Wij kunnen niet controleren of de meneer die voor onze balie staat daadwerkelijk de meneer is die hij zegt te zijn. Wellicht is het de buurman en hebben ze snel de bankpas geruild omdat de buurman wël verzekerd is, maar de meneer aan onze balie niet.
  • De zorgverzekeraars eisen dat de patiënt zich legitimeert voordat er een consult of behandeling plaatsvindt. Dit om bovengenoemde verzekeringsfraude te voorkomen.
  • Er geldt in Nederland in het algemeen een identificatieplicht: je moet je kunnen identificeren indien daar om gevraagd wordt door bijvoorbeeld de politie. Je bent dus verplicht om ten alle tijde een ID-bewijs bij je te dragen.
  • Een behandeling en/of consult kost geld. Meestal loopt de facturatie via de zorgverzekeraar. Als er een onjuiste zorgverzekeraar wordt opgegeven kost dit extra werk voor zowel de zorgverzekeraar als de instantie waar het bezoek aan gebracht wordt.

Als het goed is wordt elke patiënt die zich niet kan legitimeren geweigerd binnen de medische instelling. De eisen hierin worden alsmaar strenger, in sommige instellingen is het alleen verplicht om je te identificeren bij registratie, bij andere instellingen wordt de identificatie jaarlijks gecontroleerd. Soms gaat dit nog verder en wordt de patiënt bij élk bezoek gecontroleerd op identificatie.


Neem bij elk bezoek uw legitimatie en verzekeringspas mee, dat zorgt voor beide partijen voor een soepele financiële afhandeling. Bedankt.

De huisarts in de oogzorg

Huisarts

In Nederland is het zo geregeld dat de huisarts in principe bepaalt of iemand doorgestuurd dient te worden naar een arts in het ziekenhuis. Je kan ook op eigen initiatief naar een arts gaan, maar dan zal het ziekenhuis de kosten aan u doorberekenen in plaats van aan de zorgverzekeraar. Declareren heeft in een dergelijk geval ook geen nut: zonder doorverwijzing zijn de kosten voor eigen rekening.

Als men klachten heeft is men dus  genoodzaakt om naar de huisarts te gaan. In veel gevallen is hier niks mis mee. Maar in het geval van ogen ligt dit iets gecompliceerder. Een huisarts heeft namelijk meestal niet de juiste apparatuur om goed naar de ogen te kunnen kijken. Dat is logisch, aangezien deze apparatuur erg prijzig is en zeer gespecialiseerd (dat wil zeggen, je kan de apparatuur niet voor andere doeleinden gebruiken). Daarnaast zijn de coschappen vrij kort om een goed beeld van de oogheelkundige zorg te kunnen krijgen. Bij klachten aan de ogen, in de vorm van een pijnlijk/rood oog, zal de huisarts vaak antibiotica voorschrijven (vaak chlooramfenicol of fucithalmic). Blijven de klachten aanhouden, dan volgt een doorverwijzing naar de oogarts.Lees verder